NORMALIZACJA

Normalizacja jest to działalność mająca na celu uzyskanie optymalnego stopnia uporządkowania w określonej dziedzinie, poprzez ustalenie postanowień przeznaczonych do powszechnego wielokrotnego stosowania, dotyczących istniejących lub możliwych do zaistnienia problemów technicznych.

Działalność normalizacyjna polega w szczególności na opracowywaniu, publikowaniu i stosowaniu norm. Ważnymi korzyściami, wynikającymi z normalizacji są:

• poprawa przydatności wyrobów, procesów i usług do celów, którym mają służyć,
• zapobieganie powstawania barier w handlu,
• ułatwianie współpracy technicznej.

Od 1 stycznia 1994 roku obowiązuje Ustawa o normalizacji (z 3 kwietnia 1993 roku), która diametralnie zmieniła polski system normalizacji, zbliżając stan prawny w tym zakresie do rozwiązań przyjętych powszechnie w krajach wysoko rozwiniętych.

W nowym podejściu za obowiązkowe do stosowania uznaje się tylko takie PN (lub niektóre ich wymagania), które wprowadzone zostały jako obligatoryjne w drodze rozporządzenia ministra (dotyczy to w szczególności norm związanych z ochroną życia, zdrowia, mienia, bezpieczeństwem pracy i użytkowania oraz ochroną środowiska) lub zostały powołane w ustawie.

Polski Komitet Normalizacyjny w marcu 1999r. ustanowił normy PN-EN 442 , co według Prawa Budowlanego oznacza, że grzejniki stalowe wprowadzać można obecnie do obrotu na podstawie DEKLARACJI ZGODNOŚCI.

Ważne jest także, że grzejniki obowiązkowo należy opatrzyć znakiem budowlanym zgodnie z Rozporządzeniem MSWiA z 31.07.1998 (Dz.U. nr 113 z 1998r., poz. 728).

Nowa norma zastąpiła m.in. normy PN-90/H-83131/01 i BN-85/8864-48, znosi również obowiązek posiadania Aprobaty Technicznej, uznając wyższość dokumentu Normy nad Aprobatą Techniczną.